W budownictwie ogromne znaczenie na weryfikacja jakości wykonanych połączeń spawanych. To od nich bowiem w dużej mierze zależy wytrzymałość danej konstrukcji. Tego rodzaju analiza odbywa się zarówno w ramach tzw. oględzin zewnętrznych (badania wizualne), jak również poprzez wykorzystanie różnych metod nieniszczących oraz niszczących. Powszechne jest zwłaszcza przeprowadzanie badań ultradźwiękowych ut, pozwalających precyzyjnie ocenić spójność spawu i jego odporność.
Kontrola jakości elementów spawanych pozwala przede wszystkim wykryć w nich wszelkie niezgodności i określić wielkość spoin. Ma to kluczowe znaczenie, ponieważ nieprawidłowości w tym zakresie mogą skutkować słabą wytrzymałością obiektu i jego niską odpornością na obciążenia (ryzyko zawalenia). Najprostszą i najtańszą metodą są badania wizualne, polegające na ocenie konkretnych elementów za pomocą narządu wzroku i różnych narzędzi optycznych. W wielu przypadkach konieczne jest też wykrywanie pęknięć powierzchniowych badaniami penetracyjnymi spoin i badaniami magnetyczno-proszkowymi. Dają one znacznie bardziej precyzyjne wyniki. Oprócz tego często stosuje się inne metody nieniszczące (NDT) w postaci defektoskopii radiologicznej i ultrasonograficznej oraz badań ultradźwiękowych. Najmniej popularne są natomiast metody niszczące (DT), służące głównie do ustalania integralności. Polegają one w dużej mierze na cięciu, ewentualnie łamaniu spawanych elementów i dokonywaniu na tej podstawie oceny zarówno ich właściwości mechanicznych, jak i fizycznych (rozciągliwość, zginalność, twardość, udarność itp.).
